de romeinse taalmuur

Taal is toch zo’n interessant fenomeen. Het kan bruggen der communicatie slaan, maar meestal zal het muren opwerpen tussen groepen van mensen. De grote verdeler. Fransen die wel een mondjebItaliaans kunnen maar geen Engels. Engelstaligen die wel een beetje Italiaans kunnen maar geen Frans. En Nathalie die Frans en Engels kan, maar er toch in slaagt door beide groepen uitgesloten te worden als deze proberen met elkaar te communiceren in Italiaans. Kiezen is altijd een beetje verliezen, en Nathalie wilt niet voor de rest van haar verblijf OF Frans, OF Engels spreken, dus tegen voorgenomen beslissingen in: seguo un corso di Italiano!

Voor de aankomst in Rome had ik nog ontzettend veel vertrouwen in mijn talent van zelfstudie en savant kennis van het Italiaans. Maar toen (her)ontdekte ik dat ik natuurlijk helemaal geen discipline heb om zelf de boeken vast te pakken en je nog zoveel parate kennis kan hebben door Frans met een Italiaans accent te spreken, je geen basis grammatica zomaar kan “weten”. 1 week van doorgedreven lessen aan 4u per dag zal wel genoeg zijn om het basis Italiaans te bemachtigen? Niet dus. Zomaar eventjes vergeten dat een taal zich niet op 1-2-3 aanleert. (8 jaar Frans op school en nog maak ik veel fouten maar Italiaans zou ik op 1 week tijd leren? You silly girl!) in ieder geval, ik durf toch wel zeggen dat ik na 1 week tijd al veel verder sta dan in het begin van de week en simpele zinnetjes kan maken. Of het zonder fouten is laat ik in het midden, maar laten we zeggen dat men mij wel min of meer begrijpt. Heb nu 1 week Italiaanse cursus bijgenomen, en ik voel nu ook wel dat dit nog steeds te weinig gaat zijn om alle basis gezien te hebben. Maar aangezien cursussen Italiaans die je privé volgt een bom geld kosten (itt ECHTE erasmussers die een gratis cursus van de universiteit krijgen) kan ik me geen extra week veroorloven. Ik blijf hopen op de briljantheid van mijn brein en mijn associatieve vermogen om zoveel mogelijk van Frans en langvervlogen lessen Latijns te stelen.

Anderzijds heb ik wel echt het gevoel dat ik binnen een maand het Italiaans wel onder de knie zal hebben. HET voordeel natuurlijk van ons Belgisch talent om vloeiend 3 talen spreken is het feit dat ik weet hoe ik een andere taal moet spreken. Ik weet hoe het aangeleerd wordt. Ik weet waar ik de linken kan leggen met 1 van de 3 talen die ik al ken, ezelsbruggetjes maken. Ik zeg dit vooral omdat ik in een klas zit met mensen die, zoals ik, meerdere talen spreken en aangeleerd gekregen hebben en zich wel een weg kunnen banen met Italiaans (ook al blijven we allemaal wel op een beginnersniveau). Maar in onze klas zitten ook Britten, Amerikanen, Noren en Hollanders die ofwel nog nooit een andere taal hebben aangeleerd (en niet weten waar ze moeten beginnen om een zin te vormen) ofwel geen woord Frans of Spaans kennen en daardoor geen ENKEL touw kunnen vastknopen aan Italiaanse woorden. Je ziet het echt in Keulen donderen voor hen wanneer onze lerares in het Italiaans probeert uit te leggen wat een bepaald woord betekent.

En het is echt erg. Ik heb echt medelijden met hen, want als we een tekst moeten lezen zie je hen ELK woord opzoeken, omdat ze geen flauw idee hebben wat het zou kunnen betekenen.
Het is niet zo dat die mensen dom zijn. Absoluut niet! Eentje doceert fysica, een ander is fiscaal adviseur, nog eentje heeft zijn eigen bedrijf, enzovoort. Deze mensen bezitten een bepaald intellect. Alleen niet het intellect van een taal aan te leren.

Het is immens bevreemdend om te zien hoe deze mensen, die in hun vakgebied waarschijnlijk keien zijn, in ons kleine klasje als uiltjes naar het bord staren en elk woord wikken en wegen en laten ronddraaien in hun mond om het vervolgens op de klasvloer uit te spuwen.
Ze begrijpen het dan ook niet als wij (de mensen die een mondje Frans of Spaans spreken) een zin vormen met minder problemen dan hen, en met woorden die we officieel niet gezien hebben in de les. Zij geven mij dan ook het idee dat ik wel Italiaans zal kunnen tegen einde oktober vergeleken met hen, maar in het land der blinden is eenoog koning en ik vrees dat ik een tikkeltje overmoedig ben.

Ach ja, voorlopig lijdt alleen mijn sociale leven onder mijn gebrek aan Italiaanse kennis (het is niet dat ik universitaire studies in het Italiaans moet aanvatten zoals de erasmussers).
maar ook daar valt een mouw aan te passen, gewoon een muurtje optrekken tussen de groepen waardoor er geen muur wordt opgetrokken waar ik alleen achtersta. Hopelijk kan ik binnen een maand die muur nog neerhalen waardoor we allemaal gezellig samen Italiaans kunnen spreken =)

Advertisements

One thought on “de romeinse taalmuur

Leave a Reply to Roland Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s