jij een individu? je bent een product van de samenleving.

En dan ging ik nog eens iets schrijven over het belang van individuen, zonder het teveel een sociologisch invalshoek te geven.
Want ik ben er de laatste tijd hoe langer hoe meer over aan het nadenken; in welke mate heb jij als individu eigenlijk een invloed? In welke mate kunnen we individuen verantwoordelijk achten voor wat zij gedaan hebben? Had iemand anders exact hetzelfde kunnen doen aangezien die in dezelfde context en tijdsgeest leeft? En als die persoon wegvalt, zou dat dan niet meer voorgevallen zijn?
Ik heb het hier niet over het hele psychologische “het is zijn schuld niet dat hij die moord heeft begaan, hij als individu kan niet verantwoordelijk beschouwd worden want hij deed wat hij deed door zijn gestoorde opvoeding” dat tegenwoordig misdaad als een ziekte beschouwd. Dat is nog een andere discussie, die er ergens ook wel aan gelinkt is, maar het gaat voor mij eventjes niet zozeer over het psychosociale. 
Waar ik het over heb is, grote figuren uit de geschiedenis (negatief of positief), in welke mate zijn deze individueel verantwoordelijk voor de veranderingen die ze teweegbrengen? Of zijn ze enkel een product van hun samenleving, en had de verandering die ze voortgebracht hebben sowieso voorgevallen, met of zonder hen?
Als we ooit zouden kunnen tijdreizen, had het vermoorden van Adolph Hitler bij zijn geboorte werkelijk de Holocaust tegengehouden? Of zelfs Wereldoorlog II?
Iedereen die ook maar een beetje geïnformeerd is over de tijdsgeest van post 1e wereldoorlog in Duitsland weet dat het Duitse volk vernederd was en het niet langer pikte, en die oorlog er in elk geval was gekomen, en de Joden zeer waarschijnlijk kop van jut hadden geweest.
Ook al vond ik het een schijtfilm, das weisse band van Hanecke toont ook aan hoe een gruwelijke daad van een volk voortkomt uit een ontwrichte samenleving, en niet zozeer door 1 man teweeggebracht wordt.

Ik geloof niet dat individuen zulke veranderingen kunnen teweegbrengen. Het zijn stromingen van denkwijzen met boegbeelden van die stromingen die veranderingen maken. En valt zo’n boegbeeld weg, dan zal de stroming eventjes zijn woordvoerder kwijt zijn, maar er zijn genoeg mensen in de samenleving die gemotiveerd zijn en overtuigd zijn van die ideologie om die rol over te nemen. Zijn zwarten gestopt met voor hun rechten te vechten toen Martin Luther King neergeschoten werd? Ik dacht het niet.
en zijn alle problemen die het Libische en Egyptische volk hadden nu van de baan nu Khadaffi en Moebarak dood (of zo goed als dood) zijn? zal het afzetten van Assad Syrië vrede aan de bevolking schenken?
een beetje ene hallucinante gedachte dat 1 persoon een hele bevolking onder de knoet kan houden, en de simpele verwijdering van die ene persoon het hele probleem oplost, niet?
Daarom dat ik heel die gerichte aanvallen op individuen met drones ook zo nutteloos vindt, zullen jihadisten werkelijk de strijd staken omdat een van hun boegbeelden of bondgenoten een bom op zich gedropt kreeg? You cannot kill an ideology, you can only fight it with reason.
Net zoals een uitvinding ook nooit het harde werk is van maar 1 persoon maar van een collectiviteit van ideeen die op die moment in de omloop zijn (de gloeilamp was niet vanuit niets ontstaan, het waren kleine uitvindingen van voorlopers gecombineerd die dankzij het commerciële talent van Edison de gloeilamp hebben gemaakt tot wat ze nu is (of was, dankzij die vreselijk traag opstartende-lelijk licht gevende- niet zo duurzame maar wel energiebesparende- spaarlampen die ook maar een slimme marketingtruc van Philips waren)
 Zoals de 3e aflevering van de everything is a remix serie ook zegt;
creation happens by applying ordinary thought to existing materials. We’re all building with the same materials, sometimes innovation just seems inevitable. http://vimeo.com/25380454 (aanrader!)
Daarom zijn individuen die in de spotlight staan voor iets dat ze gedaan/geleid/uitgevonden hebben in mijn ogen ergens wel mee verantwoordelijk voor wat er gebeurd, maar zonder hen was het ook gebeurd.
In die zin relativeer ik ook mijn rol in het onderzoek dat ik gedaan heb in Rome. Het is voor eventjes leuk om in mijn prille leventje het gevoel te hebben dat ik belangrijk ben, maar iedereen die gekozen had om zich op dit onderwerp te storten had nu in de New York Times gestaan.
Niet dat ik mezelf wil vergelijken met de groten der aarde die effectief veranderingen teweeggebracht hebben, ik probeer gewoon voor mezelf betekenis te geven aan iets dat ik verwezenlijkt heb, en het in een context te plaatsen in welke zin ik nu werkelijk invloed heb gehad op iets. In mijn gedachtegang heb ik dus niet zozeer iets verwezenlijkt dat niemand anders had kunnen doen, ik ben gewoon op een onderwerp gesprongen dat me interessant leek en dat elke deftige onderzoeker van mijn leeftijd op dezelfde manier had kunnen onderzoeken, en doordat het een actueel en “buzzing” (ghehe, get it, drones? Buzzing?) onderwerp is dat niemand heeft onderzocht.
Heb ik, werkelijk iets speciaals verwezenlijkt?
Neen.  
maar zelfs als ik probeer bescheiden te zijn moet ik toegeven dat anderzijds niemand anders dit onderwerp dan ook al had onderzocht, en enkel en alleen daarom werd het van belang.
It is like modern art

Advertisements

One thought on “jij een individu? je bent een product van de samenleving.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s